Mamma Mia!

การหาบ้านเช่าในอเมริกาไม่ใช่เรื่องง่าย และมีเงื่อนไขจุกจิกมาก โดยเฉพาะคนที่ไม่มีญาติหรือที่พักชั่วคราวที่ไปถึงแล้วจะเข้าพักได้ทันทีต้องเตรียมตัวให้ดีก่อนจะออกเดินทางมิเช่นนั้นอาจจะหาบ้านไม่ได้ กลายเป็นว่าต้องนอนโรงแรมหรือ AirBNB ระยะยาวซึ่งมีค่าใช้จ่ายสูง ทั้งนี้สิ่งที่ต้องคำนึง และเตรียมตัวมีดังนี้ ขั้นแรก สำรวจบ้านตามเว็บไซต์ต่างๆ โดยเว็บโฆษณาบ้านที่ได้รับความนิยมส่วนมากก็จะมี Zillow Realtor Apartments หรือค้นหาใน Google ก็จะขึ้นมามากมายแล้ว ทีนี้ก็เริ่มกำหนดรายละเอียดซึ่งก็หลักๆ คือ วงเงินที่จะจ่ายต่อเดือน ทั้งนี้ราคาที่ประกาศจะยังไม่รวมค่ายิบย่อยอื่นๆ อีกเช่น ภาษีท้องถิ่น ค่าเก็บขยะ ฯลฯ ซึ่งไม่สามารถประมาณการได้ถ้าไม่ถามผู้ให้เช่าหรือคนท้องถิ่น ชนิดของบ้าน จำนวนห้องนอน อพาตเมนท์ ทำเล…

วันที่ 14 ก็เป็นวัดหยุดเฉลิมแลองพิธีอภิเสกสมรสอีกหนึ่งวันซึ่งในวันนี้คิงและควีนก็จะเดินทางกลับทิมพูและจะมีการเฉลิมฉลองเล็กที่ทาชิโชซอง ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้าเพราะเราไม่ได้ไปร่วมงานอีกแล้ว (ที่จริงอยู่เมืองไทยไปทิมพูง่ายกว่าอยู่ทาชิกังอีกนะครับ นั่งรถตั้งสองวันกว่าจะถึงแม้ว่าสนามบินในประเทศจะพร้อมแล้วก็ดันเลื่อนกำหนดบินปฐมฤกษ์ไปเสียฉิบ) ในเมื่ออยู่ว่างๆ ก็เลยตบปากรับคำว่าจะไปปีเขากับพักรักเรียนช่างไฟฟ้าซึ่งมีประมานสองกลุ่ม กลุ่มละสิบคนเห็นจะได้ผู้ชายก็แต่งโกะผู้หญิงก็แต่งคิร่ามาอย่างดีเห็นแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่าสภาพนี้จะปีนถึงยอดเขาไหวมั้ยเนี่ย แต่ที่ไหนได้พอเริ่มปีนเท่านั้นแหละไอ้คนที่ว่าจะไปไม่รอดกลับกลายเป็นตัวเองไปเสียฉิบเพราะขาดการออกกำลังกายมานาน ส่วนสาวๆ นุ่งผ้าถุงเดินฉับๆ นำไปหลายทุ่งแล้ว ระหว่างทางก็ผ่านทุ่งนา ทุ่งข้าวโพดและบ้านชาวบ้านเป็นระยะๆ เจอต้นไม้ป่า ไม้ปลูกพวกนักเรียนก็ไปเด็ดมากินอย่างเอร็ดอร่อย มีทั้งส้มดิบ (สุกๆก็มีมันไม่เด็ด?) สาลีเปรี้ยว สาลี่ขม ระหว่างทางก็ไปขอซื้อแตงกวา (คนที่นี่กินแตงกวาเป็นผลไม้ ของว่าง ลูกขนาดฟักบ้านเรา) มากินเล่นหนึ่งลูกซึ่งชาวบ้านก็ใจดีให้มาฟรีๆ หลังจากนั้นก็ปีนเขาต่อมาอีกพักใหญ่ๆ ก็มาถึงจุดหมายซึ่งเป็นวัดที่ไม่ทราบชื่อ (ถามแล้ว ลืมแล้ว)…

I always try to avoid getting involved with any bureaucratic transaction in any countries especially in Asia. However when the time has come and thing is unavoidable, my work permit…